سالهای بیشتر چاقی به معنای افزایش خطر ابتلا به بیماری است

8 دسامبر 2020- نتایج یک مطالعه جدید نشان داد که مدت زمان چاق بودن با افزایش فاکتورهای خطر بیماریهای قلبی-متابولیکی، از جمله فشار خون، کلسترول و هموگلوبین گلیکوزیله ارتباط دارد. این مطالعه که در ماه جاری در مجله PLOS Medicine منتشر شده است، بر اهمیت مقابله با چاقی در سنین پایین برای کاهش خطر ابتلا به بیماری های مرتبط با فاکتورهای بیماری قلبی، از جمله حمله قلبی و سکته مغزی اشاره دارد.

سالهای سپری شده با چاقی با HbA1c بالاتر ارتباط دارد

تیمی از محققان دانشگاهLoughborough ، در انگلستان، به رهبری دکتر Tom Norris، محقق ارشد تحقیقات اپیدمیولوژی و آمار زیستی، مطالعه ای را برای بررسی رابطه ی بین مدت زمان صرف شده با چاقی و خطر توسعه ی عوامل خطر بیماری قلبی- متابولیکی طراحی کردند. نتایج این مطالعه نشان داد که این خطر در بین مبتلایان به چاقی یکنواخت نیست و با گذراندن سالهای بیشتر با چاقی، این خطر بیشتر می شود.

داده ها از سه مطالعه کوهورت جداگانه جمع آوری و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. شاخص توده بدن(BMI) برای تمامی 20746 شرکت کننده که از انگلستان بودند، در سنین 10 تا 40 سالگی ثبت شده بود. در این مطالعات همچنین داده های مربوط به عوامل خطر بیماری قلبی، شامل فشار خون، کلسترول و هموگلوبین گلیکوزیله (قند خون) را جمع آوری شده بود.

تحقیقات قبلی نشان داده اند که هر یک از این عوامل به خودی خود با پیامدهای جدی در سلامتی همراه هستند، اما به ویژه زمانی که با هم ترکیب می شوند، احتمال ابتلا به بیماری قلبی یا سکته مغزی را در فرد افزایش می دهند.

این مطالعه نشان داد که تمام عوامل خطر کاردیومتابولیک با سالهایی که با چاقی سپری شده اند، مرتبط هستند. مقادیر بدتر برای همه ی این عوامل، با سالهای بیشتر سپری شده با BMI طبقه بندی شده به عنوان چاق، در ارتباط بودند. نتایج این مطالعه نشان داد که به ویژه هر چه فرد سالهای بیشتری را با چاقی سپری کرده باشد، مقادیرهموگلوبین گلیکوزیله(HbA1c)  برای او غیر طبیعی تر و بالاتر هستند.

مقادیرهموگلوبین گلیکوزیله ی کسانی که پنج سال یا کمتر را با چاقی گذرانده بودند، در مقایسه با افرادی که هرگز به عنوان چاق طبقه بندی نشده بودند، 5 درصد بالاتر بود. مقادیرهموگلوبین گلیکوزیله ی کسانی که 20 تا 30 سال را با چاقی گذرانده بودند، 20 درصدبالاتر از افرادی بود که هرگز در رده ی افراد چاق طبقه بندی نشده بودند.

این افزایش خطر حتی در مواقعی که محققان نتایج را از نظر شدت چاقی تنظیم کردند، همچنان باقی ماند. همچنین نتایج نشان داد که سایر معیارهای خطر بیماری های قلبی، مانند فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بالا نیز با سالهایی که با چاقی سپری شده اند، مرتبط هستند.

نویسندگان با برجسته کردن اهمیت کار خود، اظهار داشتند: یافته های ما نشان می دهد که توصیه های سیاست های بهداشتی با هدف جلوگیری از شروع زود هنگام چاقی و در نتیجه کاهش قرار گرفتن مادام العمر در معرض چاقی، جدا از شدت چاقی می تواند به کاهش خطر دیابت، کمک کند.

اهمیت مداخله ی زودرس

نتایج این مطالعه نشان می دهد که چگونه گذراندن سالهای بیشتر با چاقی می تواند احتمال ابتلا به بیماریهای مرتبط با عوامل خطر کاردیومتابولیک از جمله بیماریهای قلبی یا سکته را در فرد افزایش دهد.

با توجه به اینکه بیماریهای قلبی عروقی بزرگترین علت مرگ و میر در سراسر جهان هستند، و سکته مغزی دومین علت اصلی مرگ و سومین علت اصلی ناتوانی است، درک اینکه چگونه می توان خطر ابتلا به این حوادث را در فرد کاهش داد، می تواند به طور قابل توجهی کیفیت زندگی و بار بهداشت و درمان را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار دهد.

با توجه به ارتباط چاقی مزمن با افزایش این خطرات، این مطالعه اهمیت مقابله با چاقی را در اوایل زندگی، و جلوگیری از گذراندن سالهای کودکی را با چاقی نشان می دهد. نتایج این مطالعه احتمالاً راهنمای توسعه استراتژی های جدیدی است که سیستم های بهداشتی ممکن است برای جلوگیری از چاقی، به ویژه در افراد در معرض خطر، تدوین کنند.

این نتایج همچنین باید به ایجاد مداخلات برای افرادی که با چاقی دست و پنجه نرم می کنند، و انتخاب سبک زندگی صحیح بمنظور کاهش وزن و بهبود سلامت کلی آنها در طولانی مدت، کمک کند. اغلب، فرض بر این است که شدت چاقی عامل اصلی دخیل در بدتر شدن نتایج سلامت است، در حالی که این مطالعه همچنین نقشی را که مدت چاقی در این میان بازی می کند، برجسته کرد.

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20201208/More-years-of-obesity-means-higher-risk-of-disease-study-finds.aspx